‘Zijn er echt geen andere campings in de buurt?’ vroeg ik aan de jongedame in het toerismekantoor van Punta Arenas, met meer dan 130.000 inwoners de grootste stad in zuidelijk Patagonië. Onze tent en slaapzakken lagen nog verzegeld in hun kartonnen verpakking, klaar om door onze onervaren handen tot tijdelijk dak boven ons hoofd te worden omgetoverd.

Lees verder

labrador hond

Als je geen weekje ‘all-in’ binnen de portalen van een vijfsterrenhotel of een iets betaalbaardere versie daarvan hebt geboekt, kan reizen best onvoorspelbaar zijn. Zeker als je met een hond op pad bent en een plekje moet zoeken waar dat nochtans vertederende troetelbeest mee mag overnachten.
Lees verder

Het is alsof ze het weet, dat we een auto hebben gekocht. Onze hond Mora trekt aan de leiband, besnuffelt de Renault Kangoo en ondanks haar bescheiden overgewicht springt ze er als een gestroomlijnde gazelle in. Pas na verloop van tijd kan ze haar enthousiasme de baas en zet ze zich met hangende tong neer op de achterbank. Ons eerste test-uitje is gestart.Lees verder

wandelen met de hond

Een blog is pas echt doodgebloed als de schrijver ervan zich geenszins herinnert hoe hij ooit die onlineschrijfsels heeft opgestart en waar hij moest inloggen om artikels in te voegen. Na een jaar inactiviteit dringt de tijd dan ook om het stof dat ‘daargindsindeverte’ heeft bedolven, krachtig weg te blazen. Tijd voor nieuwe avonturen dus. Straffere avonturen, om de lange stilte te compenseren.

Lees verder

*Geeuw*. Samen met mij ontwaakt deze blog uit zijn winterslaap. Dat het in het zuidelijk halfrond eigenlijk zomer is, vergeet ik gemakshalve. Laat ons zeggen dat mijn lichaam gewoontegetrouw nog in wintermodus verkeert. Uitvluchten. Maté, de populairste drank van Argentinië, daar zal ik jullie vandaag mee lastigvallen.

Lees verder

Plaats: een laatste (?) keer Ushuaia

Mijn blog is samen met mij in slaap gevallen vrees ik. Inmiddels ben ik halsoverkop naar Uruguay gevlogen om een dosis zon op te slorpen. Na weken zonder zon in Ushuaia (noot: sinds mijn vertrek blinkt de zon er volop) zit ik nu te bakken in een vergeten Uruguyaans dorp waar de plaatselijke bewoners thermossen vol mate (soort kruidenthee) drinken op bankjes voor hun huis en waar kinderen op straat voetballen of spelen. Daarover later meer. Eerst iets over een zeilboot en dieren op het Beaglekanaal.

Lees verder