Door weer en wind met hond en tent

‘Zijn er echt geen andere campings in de buurt?’ vroeg ik aan de jongedame in het toerismekantoor van Punta Arenas, met meer dan 130.000 inwoners de grootste stad in zuidelijk Patagonië. Onze tent en slaapzakken lagen nog verzegeld in hun kartonnen verpakking, klaar om door onze onervaren handen tot tijdelijk dak boven ons hoofd te worden omgetoverd.

De jongedame schudde haar hoofd. ‘Nee, dat is de enige.’

‘Goed, bedankt,’ zei ik. Ik stapte het kantoor uit, vervoegde mijn reisduo en ondanks de weinig rooskleurige beoordelingen op verscheidene websites besloten we de piepkleine stadscamping op te zoeken. Een rokerige vrouwenstem begroette ons er onverschillig in het luidsprekertje aan de voordeur. ‘Ze aanvaarden tenminste huisdieren,’ mompelde ik terwijl mijn vriendin Natalia en ik elkaar fronsend aankeken.

Nog geen vijf minuten later keerden we onze rug naar de bedroevende camping en sloegen we de deuren van onze Renault Kangoo dicht. Het smerige sfeertje zweefde nog door ons heen na de aanblik van het zanderige, kale huistuintje waar tent na tent tegen elkaar stond gepropt, waar de eigenares ons slonzig de weg wees en waar ze ons bevestigd had dat huisdieren welkom waren. Tot we haar hadden verteld dat we met een labrador rondreisden. ‘Wat?’ had ze gereageerd. ‘Nee, enkel kleine dieren. Mijn twee kindjes hebben een hondenfobie. Een grote hond komt hier niet binnen.’ Ze keek ons aan alsof we gek waren.

Uiteindelijk maakte het geen verschil. In onze hoofden hadden we al beslist, uit zelfrespect, om door te rijden naar Puerto Natales. Ik dacht aan Natalia, met wie ik voordien de handwerkgalerij van de stad had bezocht. Ze had er een gedroomde locatie in gezien om haar zelfgemaakte schriften uit te stallen maar besloot haar kans in andere steden en dorpjes te gaan. Hieronder een voorbeeld van haar schriften. In dit geval heeft ze kaarten gebruikt:

Tijdens de rit van dik tweehonderd bewolkte kilometers naar het noorden vervlogen onze zorgen snel. We kruisten guanaco’s die vervaarlijk dicht de weg naderden, zagen golvende, kale landschappen en hier en daar een verdwaald, mystiek bos. ‘Wat een uitgestrekte wereld’, dacht ik, een jongeman (met de nadruk op ‘jonge’) uit het zo compacte België.

Na onze aankomst in Puerto Natales stelden we met de nodige hulp stelden onze tent een eerste keer op. Halverwege een heuvel waar de wind er een spel van maakte om onze nieuwe woonst luidruchtig aan het wapperen te brengen. Het was een test en hoewel we dikwijls wakker werden, slaagden we erin. Alle drie, want Mora, die vond de oplossing tegen de nachtelijke koude door uit haar mand te stappen, al zoekend naar comfort rondjes te draaien en zich als een ineengekrulde slang tegen ons aan te ploffen. Dat ze daarbij onze beweegruimte merkelijk verkleinde, deerde haar allerminst. Comfort vindt ze overigens in alle mogelijke houdingen:

Inmiddels zijn we al een maand verder. Ons traject:

  • Ushuaia (Argentinië) – Punta Arenas (Chili)
  • Drie nachten Punta Arenas, daarna naar Puerto Natales (Chili)
  • Vier nachten Puerto Natales, daarna naar El Calafate in Argentinië.
  • Zes nachten (als ik me niet vergis) in El Calafate, daarna naar El Chalten.
  • Eén nacht in El Chalten, op naar tussenstops op de ‘Ruta 40’:
  • Twee nachten Gobernador Gregores.
  • Eén nacht Perito Moreno. Daar verlaten we de ‘Ruta 40’ en buigen we af naar het westen.
  • Vier nachten Los Antiguos, daarna de grens met Chili weer over.
  • Twee nachten in Puerto Guadal.
  • Twee nachten in Puerto Río Tranquilo.
  • Sindsdien in Coyhaique, onze huidige plek waar we inmiddels een week doorbrengen.

 

6 reacties

  1. Prachtig Geert! Allez behalve die vuile camping 🙂 en een gestructureerd overzicht van de route dat heb ik graag he! Geniet nog daar en ik kijk uit naar de volgende blogpost!!

  2. geert,prachtig!
    blijf maar goed schrijven zodat ik jullie route kan meevolgen,
    en dat gaat zeker lukken!vooral als “jong” koppel!
    succes!!!!!zeker in dat gezellig tentje!!!

    1. bedankt! Jaja de tent heeft al goed gediend. We gaan wel wat opschuiven naar het noorden want hier begint het af en toe kouder te worden!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *